Πέρασε σύντομα ο Πάρις να με αποχαιρετίσει. Φεύγει για το καλοκαίρι στις Σπέτσες (“…όπως τα τελευταία 40 και κάτι χρόνια,” μου υπενθύμισε).
Μου άφησε ένα ακόμα αντίτυπο του Athens Voice, το τρίτο επάνω στο γραφείο μου. Μου είχαν ήδη φέρει άλλα δύο ο Αλέξανδρος κι η θεία Κλειώ (λάτρις των δωρεάν εφημερίδων).
Ο Πάρις είχε σημειώσει δυο τρεις παραγράφους με αχνό μολύβι (έχει ακόμα ένα σεβασμό για το τυπωμένο χαρτί αν και το τελευταίο κάνει τα πάντα για να μην το σέβεται πια κανένας!). Καλό όμως το Athens Voice θα ομολογήσω. Τhe voice of a silent subculture μου ‘χε πει πριν λίγες μέρες ο Αλέξανδρος.
“Ελπίζω κάποιος να τα δείχνει αυτά στο Γιώργο Παπανδρέου,” είπε ο Πάρις σχεδόν σαν να με ρωτούσε σχετικά με κάτι που γνώριζα. (Ο Πάρις ανησυχεί μονίμως για σειρά θεμάτων αλλά το άμεσο περιβάλλον του Γιώργου του έχει γίνει πλέον έμμονη ιδέα.)
Του πρότεινα να ρωτήσει την Μπουμπού που ίσως τα ξέρει αυτά καλύτερα…
“Αστειεύεσαι;” με αποπήρε ο Πάρις.”Κάθε φορά που της αναφέρω κάτι για τους συμβούλους του Παπανδρέου η Μπουμπού με καθησυχάζει σαν κυβερνητικός εκπρόσωπος. Όλα καλά τα βλέπει η Μπουμπού, όλα θα γίνουν συν τω χρόνω… Αν είναι τόσο καλά γιατί τότε εκείνη πήρε των ομματιών της για μέρη εξωτικά;”
‘…ίσως επειδή ανήκει κι αυτή στην από εδώ μεριά της γραμμής.’ σκέφτηκα. ’Στο silent subculture.’ Δεν είπα όμως τίποτα, θα ‘ταν δύσκολο να το εξηγήσω…
